01.04.2018

0 Komentarzy,

Karolina Sikorska-Bednarczyk,

Wesołych Świąt Wielkiej Nocy

Z okazji Świąt Wielkiej Nocy, która właściwie już dzisiaj, życzę Państwu cudownego czasu. Spędzonego wśród bliskich, przyjaciół i rodziny. 

Mocy Miłości Wielkiego Czwartku;

Wiary Wielkiego Piątku; Nadziei Wielkiej Soboty i Radości Wielkiej Niedzieli! 

Przeżyjcie te Święta tak, jak Wam się marzy od dawna z chwilą zadumy tylko dla Siebie i dla Niego …

Dosłownie takie pytanie zastałam dzisiaj w wyszukiwarce, skąd poszukujący został odesłany do mojego bloga. Ponadto w dniu dzisiejszym udzielałam w tym zakresie pomocy prawnej.

No więc właśnie, co zrobić wówczas, gdy pracownik nie może z powodu ograniczeń zdrowotnych wykonywać już pracy na danym stanowisku, a pracownik bądź pracodawca nie chcą podjąć inicjatywy rozwiązującej umowę o pracę.

Otóż, w przypadku nauczycieli Karta Nauczyciela – w art. 23 przewiduje możliwość rozwiązania umowy o pracę z powodu utraty przez pracownika zdolności do wykonywania pracy na danym stanowisku pracy. Zgodnie z nim stosunek pracy z nauczycielem zatrudnionym na podstawie mianowania ulega rozwiązaniu w razie orzeczenia przez lekarza prowadzącego badanie okresowe lub kontrolne o niezdolności nauczyciela do wykonywania dotychczasowej pracy. Rozwiązanie umowy o pracę następuje z końcem miesiąca, w którym dyrektor szkoły otrzymał ostateczne orzeczenie lekarskie o niezdolności nauczyciela do wykonywania dotychczasowej pracy.

Z tytułu rozwiązania stosunku pracy w tym trybie nauczycielowi przysługuje odprawa w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia zasadniczego pobieranego w czasie trwania stosunku pracy – za każdy pełny  rok pracy na stanowisku nauczyciela, w jednostkach organizacyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1 i 1a, nieprzekraczającą jednak sześciomiesięcznego wynagrodzenia zasadniczego.

O wydanie orzeczenia o niezdolności nauczyciela do wykonywania dotychczasowej pracy może wystąpić zarówno pracownik, jak i pracodawca. Pracownik może to uczynić wówczas, gdy praca jaką wykonuje zagraża jego zdrowiu lub życiu i na przykład wiąże się z jakimiś specyficznymi obciążeniami, np. pracownik nie może pracować na wysokościach, a jest do tego przymuszany przez przełożonych. Może to nastąpić również wówczas, gdy pracownik w danej placówce doświadcza mobbingu bądź innych niepożądanych działań czy zachowań.

Motywem pracodawcy może być sytuacja, w której pracownik zachowuje się niestabilnie emocjonalnie, obraża uczniów i zachowuje się w sposób budzący podejrzenia choroby psychicznej, bądź wówczas, gdy nie jest w stanie wykonywać dotychczasowych obowiązków.

Nauczyciel, kiedy otrzyma skierowanie od pracodawcy na takie badanie, ma obowiązek się na nie stawić. Dwukrotna odmowa poddania się badaniom lekarskim jest równoznaczna z rozwiązaniem umowy o pracę (z nauczycielem mianowanym).

I tutaj bardzo ważna uwaga dla pracodawcy. Przed rozwiązaniem umowy o pracę z nauczycielem na skutek wydania orzeczenia lekarskiego o utracie zdolności do pracy, powinna nastąpić konsultacja ze związkami zawodowymi, o ile pracownik jest ich członkiem. Mimo, że kwestia ta nie jest uregulowana w przepisach Karty Nauczyciela to zastosowanie w tej sytuacji będzie miał Kodeks pracy i jego przepisy dotyczące rozwiązywania stosunku pracy w trybie natychmiastowym (art. 52 i 53 K.p.).

Drugą przesłanką, na którą należy zwrócić uwagę jest to, czy nauczyciel przed wydaniem orzeczenia przebywał na zwolnieniach lekarskich, czy urlopach dla poratowania zdrowia bądź przejawiał zachowania sugerujące utratę zdolności do pracy. Zanim, bowiem, pracodawca zwolni pracownika w oparciu o tę podstawę powinien się upewnić, czy wystąpiła niezdolność do wykonywania dotychczasowej pracy stwierdzona orzeczeniem lekarskim, a nie na podstawie samego orzeczenia lekarskiego o istnieniu takiej niezdolności. Jak orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 10 marca 2015 r. (II PK 120/14) nie jest wyłączona sądowa kontrola prawidłowości orzeczenia o niezdolności do wykonywania dotychczasowej pracy, które jest ostateczne według § 5 ust. 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społeczne z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzenia badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz.U. Nr 69, poz. 332 ze zm.).

Dlatego zanim się zwolnisz albo zechcesz zwolnić pracownika skorzystaj z pomocy prawnej. Może się bowiem okazać, że nie wszystko jest takie proste, jak się wydawało 🙂 Może się również okazać, że korzystniejsze jest rozwiązanie umowy za porozumieniem stron niż przegranie sprawy w sądzie pracy.

16.03.2018

5 Komentarzy,

Karolina Sikorska-Bednarczyk,

Dodatek za pracę w trudnych warunkach …

„Jestem zatrudniona na pełnym etacie w szkole specjalnej. Mój staż pracy wynosi 30 lat. Po powrocie do pracy z urlopu dla poratowania zdrowia nie otrzymałam dodatku za trudne i uciążliwe warunki pracy. Księgowa pracodawcy uznała, że dodatek za trudne i uciążliwe warunki pracy po zakończeniu urlopu na okres wakacji nie przysługuje. Pracownik nie miał bowiem w tym czasie określonych warunków pracy,  a tym samym nie miał ustalonej wysokości dodatku, jaki by mu przysługiwał. Warunek ten, zdaniem księgowej jest zmienny w zależności od tego, z jakimi orzeczeniami dzieci powierzone są mu do nauczania w danym roku szkolnym. I skoro nauczyciel nie pracował w czasie urlopu dla poratowania zdrowia, to dodatek mu nie przysługuje. Czy to prawidłowe?”

W pierwszej kolejności należałoby ustalić dlaczego ten dodatek nie został wypłacony i co w tym temacie ma do powiedzenia pracodawca. Sugeruję skierować do pracodawcy pismo o treści: „Uprzejmie proszę o wyjaśnienie i podanie postawy prawnej braku wypłaty dodatku za trudne i uciążliwe warunki pracy za miesiące czerwiec i lipiec, tj. po powrocie z urlopu dla poratowania zdrowia”. Po otrzymaniu odpowiedzi od pracodawcy – w zależności od jej treści będziemy działać dalej.

Tymczasem powstaje pytanie, co to jest ten dodatek za trudne i uciążliwe warunki pracy.

Zgodnie z art. 34 Karty Nauczyciela, nauczycielom pracującym w trudnych lub uciążliwych warunkach przysługuje z tego tytułu dodatek za warunki pracy. Szczegółowe informacje na jego temat są zawarte w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 31 stycznia 2005 r. w sprawie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagradzania za pracę w dniu wolnym od pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 416).

Za pracę w trudnych warunkach rozporządzenie uznaje prowadzenie przez nauczycieli: 1) praktycznej nauki zawodu szkół górniczych – zajęć praktycznych pod ziemią; 2) praktycznej nauki zawodu szkół leśnych – zajęć w lesie; 3) praktycznej nauki zawodu szkół rolniczych – zajęć praktycznych w terenie z zakresu produkcji roślinnej, zwierzęcej i mechanizacji rolnictwa; 4) praktycznej nauki zawodu szkół medycznych – zajęć w pomieszczeniach zakładów opieki zdrowotnej i jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, o których mowa w ustawie z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, przeznaczonych dla: noworodków, dzieci do lat trzech, dzieci niepełnosprawnych ruchowo oraz dla osób (dzieci i dorosłych) upośledzonych umysłowo, psychicznie chorych, przewlekle chorych, z uszkodzeniami centralnego i obwodowego układu nerwowego, w oddziałach intensywnej opieki medycznej oraz w żłobkach; 5) praktycznej nauki zawodu – zajęć w szkołach specjalnych oraz w szkołach w zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich; 6) zajęć dydaktycznych w szkołach (oddziałach) przysposabiających do pracy; 7) zajęć rewalidacyjno-wychowawczych z dziećmi i młodzieżą upośledzonymi umysłowo w stopniu głębokim; 8) zajęć dydaktycznych i wychowawczych w specjalnych przedszkolach (oddziałach), szkołach (oddziałach) specjalnych, a także indywidualnego nauczania dziecka zakwalifikowanego do kształcenia specjalnego; 9) zajęć dydaktycznych w szkołach przy zakładach karnych; 10) zajęć dydaktycznych w klasach łączonych w szkołach podstawowych; 11) zajęć dydaktycznych w języku obcym w szkołach z obcym językiem wykładowym, z wyjątkiem zajęć prowadzonych przez nauczycieli języka obcego, prowadzenie zajęć dydaktycznych w szkołach, w których zajęcia są prowadzone dwujęzycznie oraz przez nauczycieli danego języka obcego w oddziałach dwujęzycznych, a także prowadzenie zajęć dydaktycznych w języku obcym w nauczycielskich kolegiach języków obcych, z wyjątkiem lektorów języka obcego; 12) zajęć dydaktycznych w oddziałach klas realizujących program matury międzynarodowej z przedmiotów objętych postępowaniem egzaminacyjnym; 13) zajęć dydaktycznych w szkołach w zakładach poprawczych, schroniskach dla nieletnich i placówkach opiekuńczo-wychowawczych; 14) zajęć wychowawczych, korekcyjno-terapeutycznych oraz badań psychologicznych i pedagogicznych nieletnich w zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich; 15) zajęć wychowawczych bezpośrednio z wychowankami lub na ich rzecz w specjalnych ośrodkach szkolno-wychowawczych (w tym w internatach); 16) zajęć wychowawczych bezpośrednio z wychowankami lub na ich rzecz w placówkach opiekuńczo-wychowawczych; 17) zajęć wychowawczych bezpośrednio z wychowankami lub na ich rzecz w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych i młodzieżowych ośrodkach socjoterapii; 18) badań psychologicznych i pedagogicznych nieletnich oraz małoletnich, sprawowanie opieki specjalistycznej nad nieletnimi i małoletnimi, prowadzenie poradnictwa rodzinnego oraz mediacji między nieletnim sprawcą a pokrzywdzonym w rodzinnych ośrodkach diagnostyczno-konsultacyjnych; 19) badań psychologicznych i pedagogicznych, w tym badań logopedycznych, udzielanie dzieciom i młodzieży pomocy psychologiczno-pedagogicznej, w tym pomocy logopedycznej, pomocy w wyborze kierunku kształcenia i zawodu, a także udzielanie rodzicom i nauczycielom pomocy psychologiczno-pedagogicznej związanej z wychowywaniem i kształceniem dzieci i młodzieży w poradniach psychologiczno-pedagogicznych oraz w innych poradniach specjalistycznych.

Natomiast za pracę wykonywaną w warunkach uciążliwych rozporządzenie uznaje prowadzenie przez nauczycieli zajęć w trudnych warunkach: 1) wymienionych wyżej w pkt 4-16 z dziećmi i młodzieżą, których stan zdrowia z powodu stanów chorobowych, wymienionych w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 1 lutego 2002 r. w sprawie kryteriów oceny niepełnosprawności u osób w wieku do 16. roku życia (Dz. U. Nr 17, poz. 162 ze zm.), uzasadnia konieczność sprawowania stałej opieki lub udzielania pomocy, oraz z dziećmi i młodzieżą powyżej 16. roku życia, u których wystąpiło naruszenie sprawności organizmu z przyczyn, o których mowa w § 32 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz. U. Nr 139, poz. 1328 ze zm.); 2) z dziećmi i młodzieżą upośledzonymi w stopniu lekkim, wśród których znajduje się co najmniej jedno dziecko ze stanem chorobowym wymienionym w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 1 lutego 2002 r. w sprawie kryteriów oceny niepełnosprawności u osób w wieku do 16. roku życia oraz w § 32 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności; 3) z dziećmi i młodzieżą upośledzonymi w stopniu lekkim, wśród których znajduje się co najmniej jedno dziecko upośledzone umysłowo w stopniu umiarkowanym lub znacznym, pod warunkiem, że zajęcia dydaktyczne z tym dzieckiem prowadzone są według odrębnego programu nauczania obowiązującego w danego typu szkole specjalnej, a zajęcia wychowawcze – według odrębnego programu wychowawczego opracowanego przez wychowawcę; 4) z nieletnimi przebywającymi w zakładach poprawczych o wzmożonym nadzorze wychowawczym, dla wielokrotnych uciekinierów, z zaburzeniami psychicznymi lub innymi zaburzeniami osobowości, uzależnionymi od środków odurzających lub psychotropowych, nosicielami wirusa HIV oraz przebywającymi w schroniskach interwencyjnych.

Przedstawiony katalog prac w trudnych warunkach i prac w warunkach uciążliwych ma charakter zamknięty, co oznacza, że organ prowadzący szkołę będący jednostką samorządu terytorialnego nie ma uprawnień do jego rozszerzenia, lecz jedynie określenia wysokości dodatku w odniesieniu do konkretnych warunków wymienionych w rozporządzeniu (zob. rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Dolnośląskiego z 25 marca 2010 r., NK.II.BSZ2.0911-5/10-1, Lexis.pl nr 2455363).

Analogicznie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 3 czerwca 2011 r. (I OSK 323/2011, Lexis.pl nr 2553510), w którym stwierdził, że prawo do dodatków z tytułu pracy w trudnych lub uciążliwych warunkach wynika z ustawy, przy czym zostaje skonkretyzowane przez sporządzenie wykazu tych prac na podstawie art. 34 ust. 2 KN. Do kompetencji wykonywanej na mocy art. 30 ust. 6 pkt 1 KN należą jedynie kwestie o charakterze technicznym, porządkowym, a więc określenie wysokości tych dodatków i szczegółowe warunki ich przyznawania.

Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się również do charakteru dodatku, wskazując, że prawo nauczyciela do dodatku do wynagrodzenia dotyczy zarówno sytuacji, gdy pracuje on w warunkach trudnych, jak i w warunkach uciążliwych. Pojęcia te nie są pojęciami tożsamymi ani też nie można przyjąć, iż praca w warunkach trudnych automatycznie wyklucza pracę w warunkach uciążliwych. Z przepisów Karty Nauczyciela nie wynika, by była dopuszczalna możliwość wypłacania nauczycielowi tylko jednego dodatku do wynagrodzenia, jeśli pracowałby on w warunkach zarówno trudnych, jak i uciążliwych, a ograniczenie uprawnienia tylko do jednego dodatku jest de facto pozbawieniem prawa do tego dodatku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z 14 czerwca 2006 r. (IV SA/Wr 696/2005, Lexis.pl nr 2113920) potwierdził obligatoryjny charakter dodatku jako elementu wynagrodzenia, wskazując, że nauczycielowi ustawowo należy się dodatek za każdą godzinę przepracowaną w warunkach uciążliwych. „Wynagrodzenie przysługuje za wykonaną pracę oraz od dnia nawiązania stosunku pracy i jakiekolwiek uregulowania uszczuplające prawo pracownika do wynagrodzenia musi mieć wyraźne upoważnienie ustawowe. Wobec tego Rada Gminy  (pracodawca) nie ma […] prawa uzależniać przyznania dodatku za trudne lub uciążliwe warunki pracy od realizacji przez nauczyciela w tychże warunkach całego obowiązującego wymiaru godzin”.

Analizowana ustawa nie wprowadza także przepisu, który stwierdzałby, że wspomniane dodatki należą się nauczycielowi tylko wtedy, gdy swoje obowiązki zawodowe wykonuje w ramach obowiązującego wymiaru godzin pracy […]. Wręcz przeciwnie, ustawa ta […] pozwala na realizowanie przez nauczyciela zajęć wychowawczych w trudnych lub uciążliwych warunkach, również w trakcie godzin ponadwymiarowych i zgodnie z art. 35 ust. 3 ww. ustawy, za takie godziny, jak i za godziny doraźnych zastępstw przysługuje mu wynagrodzenie według stawki osobistego zaszeregowania, z uwzględnieniem dodatku za warunki pracy”.

Podsumowując: fakt, iż pracownik w danym okresie nie prowadził bezpośrednio zajęć z uczniami, z powodu przebywania na urlopie dla poratowania zdrowia, nie uzasadnia pozbawienia nauczyciela prawa do tego dodatku. Przeciwnie, dodatek ten należy się jak najbardziej i powinien być wypłacony za zaległe miesiące.

Nadmienić należy, że dodatek ten przysługuje również nauczycielowi, który prowadzi zajęcia w grupach łączonych (wyrokiem SN z dnia 5 lipca 1995 r., I PRN 30/95, OSNP 1996, nr 3, poz. 46, „nauczyciel szkoły podstawowej prowadzący zajęcia wychowania fizycznego w grupach międzyklasowych ma prawo do dodatku z tytułu prowadzenia zajęć w klasach łączonych (§ 14 ust. 1 pkt 2 zarządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 4 lutego 1994 r. w sprawie wynagradzania nauczycieli – M.P. Nr 10, poz. 80 z późn. zm.) oraz nauczycielom poradni psychologiczno-pedagogicznych (uchwała składu siedmiu sędziów SN z dnia 24 września 1998 r., III ZP 6/98, OSNP 1998, nr 24, poz. 704, rozstrzygnęła, że nauczyciele ci mieli prawo do dodatku za pracę w trudnych warunkach w okresie od dnia 1 kwietnia 1993 r. do dnia 31 marca 1997 r.).

Jeśli pracodawca pozbawił pracownika dodatku za pracę w warunkach ciężkich bądź trudnych przysługuje mu prawo wyrównania należnego mu wynagrodzenia aż za trzy lata wstecz. Oczywiście wraz z odsetkami.

Czasami może być potrzebne postępowanie sądowe, acz takie, które jest wygrane, to czysta przyjemność 🙂  

Na obrazku Balos 🙂 na Krecie 🙂 byliśmy tam w maju zeszłego roku 🙂 w tym lecimy … hmmm muszę ustalić dokąd 🙂 acz bardzo mi już potrzeba słonka!

15.03.2018

0 Komentarzy,

Karolina Sikorska-Bednarczyk,

Opieka nad uczniami na basenie

Czy możliwe jest sprawowanie opieki nad uczniami przebywającymi na basenie i jadącymi na ten basen przez każdego nauczyciela? 

Takie pytanie zadały mi Panie klientki szukające pomocy prawnej, ponieważ przez cały rok szkolny one i siostry zakonne sprawują opiekę nad uczniami jadącymi na basen i tam przebywającymi.

Zaczęłam szukać odpowiedzi i okazało się, że nie jest to możliwe. No, ale jak to – pytały. To dlaczego skoro pracujemy w świetlicy zawsze my jesteśmy z tymi dziećmi wysyłane. No to, po kolei.

Otóż, jak wynika z art. 8 ust. 2 załącznika nr 4 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 maja 1997 r. w sprawie określenia warunków bezpieczeństwa osób przebywających w górach, pływających, kąpiących się i uprawiających sporty wodne (Dz.U. z 1997 r., nr 57, poz. 258 z późn. zm.) w zajęciach prowadzonych między innymi na pływalniach w zorganizowanych grupach na jedną osobę prowadzącą zajęcia w wodzie nie może przypadać więcej niż 15 uczestników. 

To oznacza, że powinien zostać przeprowadzony jasny i precyzyjny podział na te dzieci, które będą pozostawać pod ścisłą opieką i stałym nadzorem poszczególnego opiekuna. To dziecko pod tego opiekuna, to dziecko pod tamtego. Ma być precyzyjnie.

Nadmienić należy, iż system zabezpieczenia ratowniczego nie zwalnia opiekunów wycieczek szkolnych od sprawowania ustawicznego nadzoru nad powierzonymi im w opiekę małoletnimi uczniami. Z przepisu art. 34 ust. 4 rozporządzenia MENiS z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (Dz. U. z 2003 r., Nr 6, poz. 69 z późn. zm.) wynika wprost, że kąpiącym się Uczestnikom wycieczki powinno się zapewnić nie tylko stały nadzór Ratownika lub Ratowników, ale równocześnie ustawiczny nadzór Opiekuna lub Opiekunów ze strony szkoły (interpretacja KO).

Zatem Opiekunem grupy Uczniów na basenie może być każdy Nauczyciel, który ma kwalifikacje wymagane do zajmowania stanowiska Nauczyciela w danym typie szkoły. Grupa, która liczy na basenie więcej niż 15 Uczniów, musi mieć odpowiednio większą liczbę Opiekunów.

Z uczniami w wodzie winien jednak ćwiczyć jedynie nauczyciel wychowania fizycznego, jeśli zajęcia dotyczą umiejętności koniecznych do realizacji podstawy programowej.

Jeśli jednak zajęcia są zajęciami pozalekcyjnymi organizowanymi przez szkołę, to uczniowie mogą przebywać pod opieką opiekuna ze szkoły nie będącego nauczycielem wychowania fizycznego.

Wydaje się jednak zasadnym takie organizowanie zajęć na basenie, aby opiekę nad uczniami od momentu wyjścia ze szkoły i powrotu do niej po zakończonych zajęciach sprawowali nauczyciele wychowania fizycznego, a nauczyciele inni stanowili jedynie personel pomocniczy. Bynajmniej nie powinno się to odbywać na zasadzie godzin karcianych.

Oczywiście Dyrektor ma dążyć do przyjęcia takich rozwiązań organizacyjnych, aby jakość organizowanych i prowadzonych zajęć przez szkołę była jak najwyższa. Rozporządzenie o kwalifikacjach Nauczycieli nie odnosi się wprost do kwalifikacji Opiekunów, którzy stanowią opiekę nad Uczniami w czasie zajęć na basenie.

Podstawy prawne:

  • Ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych (Dz. U. Nr 208, poz. 1240);
  • Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 maja 1997 r. w sprawie określenia warunków bezpieczeństwa osób przebywających w górach, pływających, kąpiących się i uprawiających sporty wodne (Dz. U. z 1997 r., Nr 57, poz.358 ze zm.) – uznane za uchylone, ale standardy, które określa stosuje się w praktyce;
  • Rozporządzenie MENiS z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (Dz. U. Nr 6 poz. 69 ze zm.);
  • Rozporządzenie MEN z dnia 12 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli (Dz. U. Nr 50, poz. 400 ze zm.).
  • http://serwisy.gazetaprawna.pl/edukacja/artykuly/853250,nauczyciele-nie-opiekuja-sie-uczniami-na-basenie.html

Pamiętajmy jednak zawsze, że mamy pod swoją opieką dzieci i jesteśmy zobowiązani do otoczenia ich jak najlepszą troską i opieką.

26.01.2018

13 Komentarzy,

Karolina Sikorska-Bednarczyk,

Praca nauczyciela w ferie

Witajcie. Ponownie post zainspirowany Waszym komentarzem. Co ciekawe, bardzo aktualny, bo w niektórych województwach właśnie trwają ferie, bądź za chwilę się zaczną. 

Oto treść komentarza: „Dzień dobry. Mam pytanie odnośnie zbliżających się ferii zimowych (ferie rozpoczynają się w poniedziałek). Pracuję w szkole, gdzie przewidziane są ferie. Na tablicy w pokoju nauczycielskim wisi rozpiska, z której wynika, że w pierwszym tygodniu ferii mam być przez jeden dzień w szkole na zajęciach z dziećmi – oczywiście nieodpłatnie. Czy to zgodne z Ustawą Karta Nauczyciela? Proszę o odpowiedź.”

Zgodnie z art. 64 Karty Nauczyciela, nauczycielowi zatrudnionemu w szkole, w której w organizacji pracy przewidziano ferie szkolne, przysługuje urlop wypoczynkowy w wymiarze odpowiadającym okresowi ferii i w czasie ich trwania.

Nauczyciel, w czasie trwania ferii może być zobowiązany przez dyrektora do wykonywania następujących czynności: przeprowadzania egzaminów, prac związanych z zakończeniem roku szkolnego i przygotowaniem nowego roku szkolnego oraz opracowywania szkolnego zestawu programów oraz uczestnictwa w doskonaleniu zawodowym w określonej formie. Czynności te nie mogą zająć nauczycielowi więcej niż 7 dni.

Na podstawie przywołanego przepisu widać, że dyrektor nie może zobowiązać nauczyciela do bezpłatnej opieki nad dziećmi w czasie ferii. Takie polecenie służbowe jest niezgodne z przepisami, albowiem w czasie ferii zimowych nauczyciel korzysta z urlopu (według Karty Nauczyciela).

Jeśli ma to być forma dyżuru to nauczycielowi przysługuje wynagrodzenie jak za czas dyżuru – według przepisów Kodeksu pracy bądź wynagrodzenie jak za odwołanie pracownika z urlopu (zwrot kosztów).

Szczerze powiem, że nie wiem co się ostatnio dzieje z interpretacją przepisów, skąd dyrektorzy biorą jakieś dziwne pomysły, zmieniając to, co dotychczas było dobre i pozytywne. Wiem jednak, że jak nauczyciele będą na wszystko sobie pozwalać to nim się obejrzymy Karta Nauczyciela zostanie zlikwidowana, a nauczyciele będą pracować prawie za darmo po 40 godzin dydaktycznych tygodniowo…

P.s. K2 zimą – taka piękna a taka groźna. Śledzicie przebieg polskiej wyprawy?